اخبار رمز ارز

آیا راه‌حل‌های L2 می‌توانند رفتار اصلی ارزهای دیجیتال را تضعیف کنند؟


اکوسیستم راه حل های مقیاس بندی لایه 2 (L2) در حال رونق است. آیا کریپتو بدون به خطر انداختن تمرکززدایی می تواند به مقیاس پذیری دست یابد؟

ازدحام و کارمزدهای بالای تراکنش در بلاک چین های مستقر مانند اتریوم (ETH) و بیت کوین (BTC) نیاز به راه حل های اضافی برای مدیریت افزایش تقاضا را برانگیخته است. زنجیره‌های جانبی L2 مانند Arbitrum (ARB)، Optimism (OP) و Polygon (MATIC) به عنوان تلاشی برای افزایش قابلیت‌های تراکنش در عین حصول اطمینان از عملیات روان و منظم ظاهر شدند.

به طور خلاصه، راه حل های لایه 2 پروتکل ها یا چارچوب های اضافی هستند که بر روی بلاک چین های موجود برای بهبود مقیاس پذیری و توان عملیاتی تراکنش ساخته شده اند. آنها به اشکال مختلف مانند رول آپ، کانال های دولتی و زنجیره های جانبی وجود دارند.

آنها بار محاسباتی روی زنجیره اصلی را با تخلیه آن به یک لایه ثانویه کاهش می دهند و در عین حال امنیت و تمرکززدایی را تضمین می کنند.

مجموعه‌های خوش‌بینانه، مانند آربیتروم و خوش‌بینی، موضع اعتماد اما تأیید می‌کنند و تراکنش‌ها را معتبر می‌دانند مگر اینکه چالش خلاف آن را ثابت کند.

جمع‌آوری‌های دانش صفر، مانند zkSync، محاسبات را دور از زنجیره اصلی انجام می‌دهند و سپس اثبات می‌کنند که همه چیز بررسی می‌شود.

این راه حل ها مقیاس گذاری را با پردازش هزاران تراکنش خارج از زنجیره انجام می دهند و سپس آنها را در یک تراکنش در زنجیره اصلی دسته بندی می کنند. این اقدام به طور موثر بار تراکنش را به شبکه موازی آنها منحرف می کند و ازدحام در شبکه اصلی را کاهش می دهد.

با این حال، چهره‌های برجسته، از جمله خالق اتریوم، ویتالیک بوترین، اخیراً نگرانی‌های خود را در مورد تمرکز و سانسور در راه‌حل‌های L2 ابراز کرده‌اند.

اندی، محقق مستعار بلاک چین، اخیراً به X پرداخت و اظهار داشت که تمرکززدایی به دلیل «حلقه‌های بازخورد فوری، دسترسی و جذب کاربر» کنار گذاشته شده است.

به نظر آنها، پشته L2 فعلی به طور قابل توجهی با نسخه ایده آل ارائه شده توسط حامیان آن متفاوت است.

معمای رو به رشد

با تشدید تقاضا برای مقیاس‌پذیری بلاک‌چین، راه‌حل‌های لایه ۲ زیادی ظهور کرده‌اند که رویکردهای متنوعی را برای مقابله با مقیاس‌پذیری، امنیت و سرعت سه‌گانه ارائه می‌کنند.

طبق داده‌های ناظر لایه 2 L2Beat، در حال حاضر 37 پروژه لایه 2 فعال با کاربر گسترده، فعالیت تراکنش و ارزش کل قفل شده (TVL) وجود دارد. 36 پروژه دیگر در راه است و 11 پروژه بایگانی شده است.

تحلیلگران تخمین می زنند که تا پایان سال ممکن است بیش از 100 و حتی هزار L2 برای رفع مشکلات مقیاس پذیری اتریوم وجود داشته باشد.

با این حال، با گسترش اکوسیستم، نگرانی هایی در مورد افزایش تمرکز در این راه حل ها ایجاد می شود. این یک پارادوکس است: به دنبال تمرکززدایی اما ناخواسته پذیرش تمرکز.

این دغدغه فراتر از فلسفه است. ممکن است آنچه که بلاک چین را قوی، شفاف و مقاوم در برابر سانسور می کند به چالش بکشد.

راه حل های L2 مقیاس پذیری را ارائه می دهند در حالی که به طور بالقوه اصول اصلی تمرکززدایی را به خطر می اندازند. آیا این فداکاری ضروری است یا می توانیم تعادلی ایجاد کنیم که این تعادل ظریف را حفظ کند؟

پیمایش معمای ترتیب‌دهنده

یکی از اجزای کلیدی این شبکه‌های L2، ترتیب‌دهنده است که تراکنش‌های کاربر را بسته‌بندی می‌کند و آن‌ها را به اتریوم می‌فرستد.

ترتیب‌دهنده‌ها تراکنش‌ها را تأیید، ترتیب می‌دهند و در بسته‌ای فشرده می‌کنند که می‌تواند به زنجیره لایه 1 منتقل شود. برای این سرویس، آنها بخش کوچکی از هزینه های جمع آوری شده از کاربران را دریافت می کنند.

این فناوری نقش مهمی در عملکرد L2 ایفا می‌کند و آنها را سریع‌تر، ارزان‌تر و کاربرپسندتر می‌کند.

منتقدان استدلال می‌کنند که ترتیب‌دهنده‌های امروزی معمولاً توسط نهادهای متمرکز اداره می‌شوند که نشان‌دهنده نقاط شکست بالقوه و بردارهای سانسور تراکنش هستند. همچنین پیشنهاداتی وجود دارد مبنی بر اینکه ماهیت سودآور اجرای ترتیب‌دهنده‌ها ممکن است به طور ناخواسته مانع تمرکززدایی شود.

در گفتگو با crypto.news، کلسی مک گوایر، مدیر ارشد رشد در پلتفرم قراردادهای هوشمند مبتنی بر EVM Shardeum، اظهار داشت که تمرکز برخی از پلتفرم‌های لایه-2 می‌تواند منجر به افزایش اتکا به اعتبار سنجی‌ها و ترتیب‌دهنده‌های خاص شود و سناریویی را ایجاد کند که در آن تعداد انگشت شماری شرکت کنندگان نفوذ نامتناسبی بر شبکه دارند.

چنین سناریویی حتی می‌تواند شکاف‌هایی را در جامعه کریپتو بین کسانی که می‌خواهند سطحی از تمرکززدایی را قربانی کنند و کسانی که خود را خالص‌گرای تمرکززدایی می‌دانند ایجاد کند.

به نظر او، ترتیب‌دهندگان می‌توانند ترتیب تراکنش‌ها را داشته باشند، در نتیجه نگرانی‌هایی در مورد سانسور یا سانسور ایجاد می‌کنند. مک گوایر پیشنهاد کرد که تکیه انحصاری بر چنین ترتیب‌دهنده‌هایی می‌تواند به صنعتی منجر شود که در آن تنها تعداد کمی از نهادها نفوذ قابل‌توجهی داشته باشند و تمرکززدایی را در سراسر جهان تضعیف کند.

L2هایی که به تمرکززدایی اهمیت می‌دهند باید به یافتن راه‌هایی برای اطمینان از اینکه تمام قدرت و نفوذ در دست چند نهاد نیست، تمرکز کنند.

کلسی مک گوایر، مدیر ارشد رشد Shardeum

گزارش اخیر بایننس همچنین خطراتی را که سیستم‌های ترتیب‌دهنده متمرکز فعلی ایجاد می‌کنند، از جمله سوء استفاده بالقوه از کنترل سفارش تراکنش و احتمال آسیب اقتصادی به کاربران، برجسته کرده است. برای مثال، اگر یک ترتیب‌دهنده متمرکز از کار بیفتد، کل L2 تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

برخی از L2 ها نیز فاقد اثبات تقلب هستند، اگرچه برخی دیگر، از جمله مجموعه محبوب Optimism، در حال حاضر در حال توسعه چنین سیستم هایی هستند.

اثبات تقلب الگوریتم های لایه 1 هستند که صحت تراکنش های لایه 2 را تأیید می کنند. بسیاری از شبکه‌های جمع‌آوری امنیت اتریوم را از طریق این اثبات‌های تقلب «قرض می‌گیرند» و اعتبار سنجی‌های اتریوم را قادر می‌سازند تا تأیید کنند که شبکه L2 به درستی کار می‌کند.

برخی از تحلیلگران پیشنهاد کرده اند که بدون اثبات تقلب، شبکه های L2 اساسا از کاربران می خواهند که به اقدامات امنیتی خود به جای اتریوم اعتماد کنند.

سایر L2 ها همچنین فاقد آن چیزی هستند که کارشناسان به عنوان “دریچه فرار” برای کاربران برای انتقال وجوه خود به اتریوم در صورت شکست یک ترتیب دهنده توصیف می کنند. بدون این، این خطر وجود دارد که اگر مشکلی پیش بیاید، کاربران سرمایه خود را از دست بدهند.

مشکلات تمرکز اتریوم فراتر از تمرکز L2 است. انتقال آن به مکانیسم اجماع اثبات سهام (PoS) باعث ایجاد سردردهای متمرکز جدید برای شبکه شد.

تحت PoS، اعتباردهنده های شبکه بر اساس مقدار ETH سهامی که دارند انتخاب می شوند. این امر منجر به پلتفرم‌هایی مانند Lido شده است که در حال حاضر 20 درصد از کل ارزش قفل شده اتریوم (TVL) را در ابزار استیکینگ مایع خود، LSD، در خود جای داده است.

Lido همچنین از هر سه اعتبار سنجی اتریوم یک مورد را اجرا می کند، که باعث می شود بسیاری وابستگی بیش از حد به چنین پلتفرم های متمرکزی را زیر سوال ببرند، که در نهایت با اخلاق تمرکززدایی جامعه اتریوم در تضاد است.

راه حل های موجود

راه حل های متعددی برای رسیدگی به این مسائل تمرکز پیشنهاد شده است. ترتیب دهنده های مشترک و ترتیب دهنده های غیرمتمرکز مستقیم برخی از آنها هستند.

ترتیب‌دهنده‌های مشترک، شبکه‌هایی هستند که چندین L2 را ارائه می‌کنند و قابلیت همکاری و ترکیب‌پذیری را ارتقا می‌دهند. در مقابل، توالی‌یابی غیرمتمرکز مستقیم به هر L2 اجازه می‌دهد تا مجموعه‌ای از ترتیب‌دهنده‌های خاص خود را داشته باشد که امکان سفارشی‌سازی و کنترل بیشتری را فراهم می‌کند.

گزارش‌هایی وجود دارد که کوین‌بیس و دیگر پلتفرم‌های جمع‌آوری قصد دارند از ترتیب‌دهنده‌های غیرمتمرکز استفاده کنند، حتی با وجود نگرانی‌هایی مبنی بر اینکه پیاده‌سازی در مقیاس بزرگ این فناوری ممکن است سرعت و امنیت را به خطر بیندازد.

پلتفرم های L2 مانند Espresso و Radius در حال حاضر در حال توسعه راه حل های توالی مشترک هستند که هر کدام دارای ویژگی های منحصر به فردی در معماری مربوطه خود هستند.

مک گوایر، که معتقد است اشتراک‌گذاری، حداقل تا آنجا که به تمرکززدایی مربوط می‌شود، مراقبت است، فکر می‌کند که مسیر ترتیب‌دهنده مشترک ممکن است بهترین راه رو به جلو در فضای L2 باشد. او احساس می‌کند که اگر راه‌حل‌ها از همان ابتدا در L1s زیربنایی ساخته می‌شد، تعدادی از چالش‌های پیش روی L2s را می‌توان رد کرد.

ویتالیک بوترین در پست خود در انجمن جادوگران اتریوم، چارچوبی چند لایه را معرفی کرد که از مرحله صفر تا مرحله دو را شامل می شود تا به طور سیستماتیک سطح تمرکززدایی ذاتی در شبکه های مختلف L2 را ارزیابی کند.

این چارچوب ضرورت عملی L2های نوپا را برای به کارگیری موقت مکانیزم‌های متمرکز معین – شبیه به «چرخ‌های آموزشی» – که یک مرحله آزمایشی ایمن و یک عرضه عمومی کنترل‌شده را قبل از عدم تمرکز کامل تضمین می‌کند تصدیق می‌کند.

افق های آینده

از آنجایی که جامعه کریپتو با مشکل متمرکزسازی دست و پنجه نرم می کند، آینده مبهم و در عین حال امیدوارکننده باقی می ماند. نوآوران به طور فعال به این نگرانی ها می پردازند و معماری های جدیدی را بررسی می کنند که کارایی را با تمرکززدایی متعادل می کند.

راه پیش رو شامل راه حل های تکراری و یادگیری از موفقیت ها و مشکلات چارچوب های L2 موجود است.

گفتگو پویا است و در کنار چشم انداز بلاک چین در حال تکامل است. چالش واضح است: ایجاد مسیری که در آن مقیاس‌پذیری اخلاق غیرمتمرکز را به خطر نیندازد.

جامعه می‌تواند آینده را با همکاری یکدیگر شکل دهد و به سمت راه‌حل‌هایی هدایت شود که با اصول اصلی فناوری بلاک چین همسو باشد.

در روایت بزرگ مقیاس‌بندی بلاک چین، طرح فرعی متمرکزسازی فصل مهمی است که بدون شک سرنوشت شبکه‌های غیرمتمرکز را شکل خواهد داد. سوال باقی می ماند: آیا می توانیم بدون به خطر انداختن روح رمزارز مقیاس کنیم؟



نوشته های مشابه

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest

0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
دکمه بازگشت به بالا